Di ba ganun naman, pag mahal mo ang isang tao, nagagawa mo ang mga tangang bagay?
-Supahpapalicious

Sa pamunuan ng ating mahal na paaralan, mga guro, mga magulang at panauhin, mga magsisipagtapos: magandang umaga po.

Bawat paglalakbay ay nagsisimula sa isang hakbang. Bukas, iiwan ninyo ang elementarya para sa panibagong kabanata ng inyong buhay: ang high school. Ang mga susunod na araw ay paghahanda hindi lamang para sa mas mataas na antas sa paaralan kundi para na rin sa ating kabuuan. Ito ang panahon ng pagkilala sa ating mga sarili para sagutin ang tanong, "Ano ang gusto kong maging paglaki ko?"

Mayroon tayong tinatawag na "expert's mind" at "beginner's mind". Ang una ay hitik sa karanasan at puno ng kaalaman. Nakalulungkot man ngunit minsan, nawawalan ng puwang para sa bagong kaisipan. Ang pangalawa, mura man ang pag-iisip, ay handang mahubog sa isang mas malawak na kabuuan. Lahat, posible.

Kasabay ng pagtuklas sa sarili, panatilihin ang bukas na isipan: ang "beginner's mind". Marami tayong aral na mapupulot kahit sa maliit na bagay lamang. Sa sandaling ito, maaaring hindi pa ninyo lubusang mauunawaan, ngunit bigyan pa natin ng ilang taon at inyong mapagtatanto na kung ano ka ngayon ay bunga ng mga pinagdaan mo noon.

Hindi maiiwasan ang pagkabigo't alinlangan. Huwag kayong matakot o panghinaan ng loob sa harap nito. May mga pagkakataong mahirap maging matapang, ngunit isipin ninyo: ano ang kahihinatnan kapag nalampasan natin ito? Ihambing ang sarili sa isang chrysalis na kalauna'y nagiging magandang paru-paro, o sa isang hiyas na daraan sa maraming pagbabago bago masilayan ang taglay na kinang. Tanawin ang bawat pagsubok bilang ambag sa ating ikauunlad bilang tao. Sa mga panahong tayo'y nahihirapang manalig, gawin nating inspirasyon ang mga magagandang karanasan, mga kaibigan, mga bagong matututunan.

Na nagpapaalala sa atin: huwag kalimutang mag-enjoy. Ika nga, "Take time to smell the flowers." Hindi lamang ang ating destinasyon ang mahalaga kundi ang mga alaalang naipon habang patungo roon. Sa mga alaalang ito natin masasabi: Ito ang buhay. Ito ako.

Bawat paglalakbay ay nagsisimula sa isang hakbang. Ituring ninyo ang araw na ito bilang munting tagumpay, sapagkat inyong nalampasan ang unang baitang patungo sa katuparan ng inyong mga pangarap. At ang susunod? Ang hinaharap ay nasa inyong mga kamay.

Kaya sa inyo, mga magsisipagtapos: IPAGBUNYI ANG TAGUMPAY, TUKLASIN ANG MAGANDANG OPORTUNIDAD!!!

Maraming salamat po.

(Subtitle: Things that we should always keep in mind but most of the time we'd rather lie down and die )

-Be kind to yourself.
-Looking good is feeling good inside.
-You're not out to please everybody.
-Expect little, but do your best and dream big.
-Smile a lot! It's healthy.
-Laugh your heart out... be silly once in a while.
-Live light and keep it simple.
-Failure is a good starting point.
-You're blessed... don't forget to say thanks.
-Have faith. God answers our prayers.


(Text message from Manang Florence. Thankee!)

There are times when I'm lying in my bed
Hug my pillow and cry from this stupid game
And my eyes are like windshields on a rainy day
Almost rubbed down, swelling, as I keep on
Dipping my face in these cold hands of mine
Heaven knows how bitter I am

'Cause this angel has flown away from me
Leaving me in drunken misery
I should have clipped her wings and made her mine
For all eternity
Now this angel has flown away from me
Thought I had the strength to set her free
Did what I did because I love her so
Will she ever find her way back home to me

I'm so tired, I feel like catching forty winks
Being up all night in this silver room
That puts me in a trance
Where hopes and dreams come true
Now my lips are burning and my eyes are hurting
From this fumes I mixed till I light another
Cigarette just to pass my time, oh
Heaven knows how bitter I am

Don't push it. I'm not as strong as you think.

"You can heal yourself. You can control it."

"That is such horseshit. It is absolutely no use saying you should stop loving someone. It doesn't work like that!"

"Well, you should, if you know it's bad for you."

"Bad for you has nothing to do with it."

"I like hamburgers, but I don't eat them."

"Hamburgers are not an emotion."

"Yes they are."


The Robber Bride, Margaret Atwood

Good morning ......................... Maayong buntag
Good afternoon ......................... Maayong hapon
Good evening ......................... Maayong gabi-i
How are you? ......................... Kumusta ka?
Goodbye ......................... Ari na ko / Adiyos
I'm fine ......................... Maayo man
Yes / No ......................... Oo / Dili
How much is this? ......................... Tag-pila ni?
Expensive ......................... Mahal
Cheap ......................... Barato
I / We ......................... Ako / Kita
You ......................... Ikaw
He, She / They ......................... Sya / Sila
Where are you going? ......................... Asa ka paingon?
Who? ......................... Kinsa?
What? ......................... Unsa?
Why? ......................... Ngano?
Beautiful / Ugly ......................... G'wapa / Ngilad
Near / Far ......................... Duol / Layo
Fast / Slow ......................... Kusog / Hinay
Open / Close ......................... Abri / Sarado
Help me ......................... Tabangi ko
Stop ......................... Hunong
Right / Left ......................... Tu'o / Wala
Please sit down ......................... Palihug lingkod
Come here ......................... Dali ra
Thank you ......................... Daghang salamat
You are welcome ......................... Walay sapayan
What is your name? ......................... Unsa'y imong ngalan?
My name is ......................... Ang akong ngalan


Source: PLDT Cebu Directory

Love brings out the best in people.

You make me the best. But I still am not good enough for you.

(... It makes me feel like shit.)

I'm losing all control. I don't know if I have any self-respect left. Cos I'm beginning to think, is this all I am, an option?

Maybe I'm just... not worth fighting for.

So now you think I'm self-destructing.

(I told you not to come back. And you should have married her when I said so.)

I must go. I must be the one to walk away; if you left me again I would die.

The worst thing is, this time it seems it won't make a difference to you if I disappeared.

(I wish I could bring back the days when my good opinion still mattered.)

The second worst thing: whenever I walk away something happens that will bring me back to you and you to me, and I would love you more than ever.

Sorry ang tanga ko. Hindi ko na-gets agad.

Alam ko naman. Ayoko lang i-absorb.

(Hindi ko alam bakit pa ako nanghihingi ng sign, eh mali naman talaga ako. But anyway, there it is.)

Sorry ang tanga ko.

"Sometimes a question is the best answer."

I was thinking of leaving you. Sitting next to you I can hardly keep the tears from falling. How can I ever live without you? I shifted in my seat and when I moved, I felt your arms circling me. You're still sleeping. All I can do is just snuggle against you, bursting with love and need. How can I ever live without you? I reached for your hand, twined your fingers with mine, held tight. You squeezed back.

How can I ever live without you?

Hindi talaga kita kayang tiisin.

Bakit ba kailangan akong kabahan pag di kita kasama? Bakit kailangang maging affected kung makipagkita ka nga sa kanya? Wala naman akong karapatang kwestyunin yun di ba.

Ni hindi ko man lang masabi sa 'yong pagod na pagod na ako. Eh kasi, para namang may pakialam ka pa. Pagod? Eh di umalis! Di ba. Eh hindi ko naman kayang umalis.

Alam mo bang mas takot ako ngayong magpasama sa 'yo kung saan-saan kaysa dati. Dati kasi, alam kong hindi mo ako tatanggihan. Mawala nga lang ako sa paningin mo hindi ka na mapakali. Ngayon, ewan ko. Ayoko nang subukan dahil ayokong ma-reject; ayokong maawa sa sarili ko.

Siguro pinipigil mo lang ipakita yung nararamdaman mo - naiintindihan naman kita. Pero minsan nag-aalala ako. Hindi mo na yata ako mahal.

Kung hindi na nga: eh ano ngayon. Yun naman ang tamang gawin, ang hindi na ako mahalin.